kember
کەمبەرKökenKokkrş. Far. kamar
- 1
Bel
Ji sibê ve ez li bexçe xwar bûme, kembera min diêşe.
Sabahtan beri bahçede eğilip duruyorum, belim ağrıyor.
- 2
kemer, kuşak, altın veya gümüş işlemeli kemer.
Çû ba şahê ecemo / Jê xwest kêr û kembero
Acem şahının yanına vardı / Ondan hançer ile kemer istedi.
EşanlamlıHevwateqayîş