kevan

1. 1

   Yay, ok yayı; keman veya saz yayı

   Bkz.Binêretîr I

   Nêçîrvanê mêrxas tîra xwe xiste nava kevana hesinî û berda.

   Yiğit avcı okunu demir yayın içine koydu ve fırlattı.

2. 2

   gökb.GökbilimStêrnasî Yay burcu.

   Dotmama min her sibe di telefonê de li burca xwe dinêre; ew Kevan e.

   Amcamın kızı her sabah telefondan burcuna bakar; kendisi Yay burcu.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv