keçel
کەچەلKökenKokkrş. Far. kačal
Kel, saçı dökülmüş; uyuz saçlı.
Bkz.Binêrehewes
EşanlamlıHevwatelûç
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
keçelî / keçeltî diş. kellik, başın saçsız olma hâli (Bkz.Binêre keletor).
ÖrneklerMînak
Di çîroka kevnare de Keloşkê keçel bi zeka xwe mîr xapand.
Kadim masalda kel çocuk (Keloğlan) zekasıyla miri aldattı.