kihel

کحەل

sf. & er. & diş.(-î / -ê)ayrıcaherwiha: kehêl, kihêl

KökenKok< Ar. kaḥīl

1
Yağız, doru (at rengi/donu)
Hespê me yê kihel ji hemû hespên gund bileztir e.
Bizim yağız at köydeki bütün atlardan daha hızlıdır.
2
Doru at; asil kan, küheylan soylu at.
Bkz.Binêrehesp
Nîşanî min kin kihelekî usa, wekî ewê min bigihîne mirazê min
Bana öyle yağız/soylu bir at gösterin ki muradıma erdirsin.