Ferheng

kilit

کلت
KökenKokkrş. Tü. kilit, Far. kelīd
  1. 1

    Kilit

    Bkz.Binêremifte

    Mîr deriyê kela hesinî bi kiliteke giran qefilandiye.

    Bey, demir kalenin kapısını ağır bir kilitle kilitlemiştir.

  2. 2

    Anahtar.

    Kilita malê li ba cîranê me ye; here jê bistîne.

    Evin anahtarı komşumuzda; git ondan al.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

kilit û mifte kilit ve anahtar.