koçk

1. 1

   Köşk, kasır, saray, büyük konak

   Li koçka bilind a serê girê mîr û rûspiyên deverê kom dibûn.

   Tepenin başındaki yüksek köşkte yörenin beyi ve aksakallıları toplanırdı.

2. 2

   Konakta divanhane, kabul ve ağırlama salonu.

   Mêvan di hewşê de nehiştin, rasterast birin koçka mezin a qonaxê.

   Misafirleri avluda bekletmediler, doğrudan konağın büyük divanhanesine götürdüler.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv