kor

1. 1

   Kör, görme engelli, âmâ

   Bkz.Binêrehafiz

   Zilamê kor bi gopalê xwe yê darîn di kuçeyên kevnar ên bajêr re bi aramî derbas dibû.

   Gözleri görmeyen adam, ahşap bastonuyla şehrin tarihi sokaklarından vakarla geçiyordu.

2. 2

   Sönmüş, kapanmış, körelmiş (ateş, ocak, kuyu vb.).

   Bîra gund kor bûye, êdî av jê nayê.

   Köyün kuyusu körelmiş, artık su çıkmıyor.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv