kubar

کوبار

sf. & diş.(-ê)ayrıcaherwiha: kibar

KökenKok< Ar. kibār 'büyükler'

1
Zarafet, nezaket, incelik, kibarlık
Bkz.Binêrekeşxe
Keça te bi kubara xwe dilê hemû mêvanan bir.
Kızın kibarlığıyla bütün misafirlerin gönlünü kazandı.
2
sf. Kibar, zarif, asil tavırlı.
Xanima kubar bi dilovaniyeke mezin alîkariya zarokên feqîr kir.
Kibar hanımefendi büyük bir merhametle yoksul çocuklara yardım etti.