kêlimîn
کێلمینKökenKokyapım: kêlim- + -în
Konuşmak, söyleşmek; (masallarda hayvanlar hk.) dile gelmek, insan gibi konuşmak.
EşanlamlıHevwateştexilîn
ÖrneklerMînak
Bor bi Memêra kêlimî
Bor [at] Mem ile dile gelip konuştu.
Du rûspiyên qedîm li ber deriyê medreseyê li ser rewşa welat bi hev re dikêlimîn.
İki kadim aksakallı medrese kapısının önünde memleketin ahvali üzerine birbiriyle söyleşiyordu.