mak

1. 1

   Anne, ana (özellikle hayvanlar için)

   Bkz.Binêredê I

   Kar ku mezin dibin, maka wan şîret dike

   Oğlaklar büyüyünce anaları onlara öğüt verir.

2. 2

   Kaynak, menba, köken.

   Kalê gund got: “Ev kaniya biçûk maka çemê me ye; heke ew ziwa bibe, çem jî namîne.”

   Köyün yaşlısı dedi: “Bu küçük pınar deremizin kaynağıdır; o kurursa dere de kalmaz.”

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv