Ferheng

mecbûr

مەجبوور
KökenKok< Ar. maǧbūr
  1. Mecbur, zorunda, mükellef.

EşanlamlıHevwatebêgavpêwîst

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

mecbûr kirin zorlamak, mecbur etmek.

ÖrneklerMînak

Ez mecbûr mam ku bêm

Gelmek zorunda kaldım.