Ferheng

mehbûb

مەحبووب
KökenKok< Ar. maḥbūb
  1. Sevgili, sevilen, gönül verilen.

    Bkz.Binêrehezkirîdildar

ÖrneklerMînak

Mehbûba dilê min bi çavên şil ji ber paceyê li min nihêrî.

Gönlümün sevgilisi nemli gözlerle pencereden bana baktı.