mehbûbمەحبووبsf.SıfatRengdêrKökenKok< Ar. maḥbūbSevgili, sevilen, gönül verilen.Bkz.BinêrehezkirîdildarÖrneklerMînakMehbûba dilê min bi çavên şil ji ber paceyê li min nihêrî.Gönlümün sevgilisi nemli gözlerle pencereden bana baktı.