minI
منKökenKokkrş. Far. man, Pehl. man, Av. mana
Ben, beni, bana, benim (geçmiş zamanlı geçişli fiillerde özne, diğer durumlarda bükümlü/tamlayan zamir): hevalê min benim arkadaşım.
Bkz.BinêreezEw min dibîne
O beni görüyor;
Min ew dît
Ben onu gördüm;
ÖrneklerMînak
Min ew di roja tengasiyê de wek birayê canî hembêz kir.
Ben onu darlık gününde can kardeşim gibi kucakladım.