mirîşk

مریشک

diş.(-ê)

KökenKokkrş. Far. morġ, Pehl. murw, Av. mərəγa-

Tavuk: hêka mirîşkê tavuk yumurtası; mirîşka hindistanê hindi; mirîşka kurk kuluçka tavuğu.
Bkz.Binêrecûcik çêlik dîk hêk kurk I varik

ÖrneklerMînak

Wana mirîşk birin, yekî li tewlê serjê kir, yekî li gomê serjê kir.

Tavukları götürdüler; birini tavlada, birini de ağılda kestiler.