muhtac
موحتاجKökenKok< Ar. muḥtāǧ
Muhtaç, gereksinimi olan, yoksun: muhtacê yekî/tiştekî bûn bir şeye veya birine muhtaç olmak.
ÖrneklerMînak
Heger tu muhtacê çend qirûşan î, rabe ji ser kursiya zêr.
Eğer birkaç kuruşa muhtaçsan, kalk o altın sandalyeden.