Ferheng

mustehaq

موستەحاق
KökenKok< Ar. mustaḥaqq
  1. Müstehak, layık, bir cezayı veya ödülü hak etmiş.

    Bkz.Binêrelayiqheqdar
EşanlamlıHevwatelayiq

ÖrneklerMînak

Ew ji ber dilsoziya xwe mustehaqê vê xelata bilind bû.

O sadakatinden ötürü bu yüksek ödüle müstehaktı.