Ferheng

mutefîq

موتەفیق
KökenKok< Ar. muttafiq
  1. Müttefik, bağlaşık, antlaşmayla birbirine bağlanmış taraf.

    Bkz.Binêrehevpeyman
EşanlamlıHevwatehevpeyman

ÖrneklerMînak

Di lîstika taxê de zarokên kolana jêrîn bûn mutefîqên me.

Mahalledeki oyunda alt sokağın çocukları bizim müttefikimiz oldu.