mêvan

مێڤان

er. & diş.(-î / -ê; eğik: mêvên)ayrıcaherwiha: mehvan, meyvan, mêhvan, mivan

KökenKokkrş. Far. mehmān, Pehl. mēhmān

Misafir, konuk: çûn mêvaniyê misafirliğe gitmek:.
Bkz.Binêremazûban
Were em herine mêvaniyê
Gel misafirliğe gidelim

ÖrneklerMînak

Mêvanê ezîz bi rûmeteke bilind li ser mehfûra odeya mîr hat rûniştandin.

Aziz misafir büyük bir hürmetle beyin odasındaki halının üstüne oturtuldu.