nêçîr

1. 1

   Av, avlanma: nêçîra kêvrûşkan tavşan avı; çûn nêçîrê ava gitmek

   Ûsib wan re here nêçîrê da ku goştê nêçîrê ji xelkê re bîne.

   Yusuf onlarla ava gitsin ki ahaliye av eti getirsin.

2. 2

   Avlanan hayvan, av hayvanı.

   Tajiyê me nêçîr girt û anî ber lingên mamê min.

   Tazımız avı yakalayıp amcamın ayaklarının dibine getirdi.

Bkz.Binêre