navgînî

ناڤگینی

diş. & sf.(-yê)

KökenKokyapım: navgîn + -î

1
Vasıtalı olma durumu, araçsallık, aracılık
Bkz.Binêrenavgîn
Bi navgîniya hevalekî me, me karekî nû dît.
Bir arkadaşımızın aracılığıyla yeni bir iş bulduk.
2
sf. aracılı, dolaylı.
Peywendiya navgînî di veguhestina ramanan de rêyeke hêsan e.
Araçlı ilişki fikirlerin aktarılmasında kolay bir yoldur.

EşanlamlıHevwatewesîle