Ferheng

niştecî

نشتەجی
KökenKokyapım: nişte + cî
  1. Yerleşik, oturan kimse, sakin, bir yerde mukim olan, ikamet eden kişi.

EşanlamlıHevwatebinedîkrûniştî

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

niştecî bûn yerleşmek, yurt edinmek, ikamet etmek.

ÖrneklerMînak

Gelek eşîrên koçer êdî li deşt û newalan bûn niştecî.

Pek çok göçebe aşiret artık ova ve vadilerde yerleşik hâle geldi.