objektîf
ئۆبژەکتیفKökenKok< Fr. objectif
Objektif, nesnel, tarafsız, kişisel duygulardan bağımsız gerçeğe dayalı.
Bkz.Binêrerastbîn
EşanlamlıHevwatebêalî
ÖrneklerMînak
Lêkolera jîr bûyerên dîrokî bi nêrîneke objektîf nirxandin.
Zeki araştırmacı tarihi olayları objektif bir bakışla değerlendirdi.