orte
ئۆرتەKökenKok< Tü. orta
- 1
Orta, merkez: ji ortê rakirin ortadan kaldırmak, gidermek; ketin ortê a) geçmek (vakit): b) araya girmek, müdahale etmek; tiliya ortê orta parmak
Çend deqe neketine ortê
Birkaç dakika geçmemişti;
Niqitkeke xwîna wî dîsa pekiya orta meydana cengê.
Kanından bir damla daha savaş meydanının ortasına sıçradı.
- 2
ed.EdatDaçek Arasında, ortasında.
Kaniya ku em jê av dikişînin orta du gundan e; ji herduyan jî nîv saet rê ye.
Su çektiğimiz pınar iki köyün arasında; ikisine de yarım saatlik yol.