pêşîI
پێشی- 1
Ön, ön taraf, yüz: di pêşiya... de önünde; li pêşiya... ketin öncülük etmek, önden gitmek, yol göstermek
Lawik li pêşiya qîza hakim ket û riya rast nîşanî wê da.
Oğlan hükümdarın kızının önüne düştü ve ona doğru yolu gösterdi.
- 2
pêşî lê birîn / girtin (Bkz.Binêre pêşîgirtin) yolunu kesmek, set çekmek; önlemek, bertaraf etmek:
Me pêşiya çêm birî
Nehrin önünü kestik/bent yaptık;
Doxtoran pêşiya nexweşiyê girt
Doktorlar hastalığın yayılmasını önlediler
Berî ku baran dest pê bike, me bi kîsên axê pêşiya avê girt.
Yağmur başlamadan önce toprak torbalarıyla suyun önünü kestik.