Ferheng

qûn

قوون
KökenKokkrş. Far. kūn
  1. 1

    Kıç, popo, kalça, kaba et: zarû dan ser qûnê (çocuğu oturtmak)

    Qûna wî ranebû ji wan ciyan û wan erdan da ku vegere ser karê xwe.

    O yerlerden kıçı kalkmak bilmedi ki işinin başına dönsün.

  2. 2

    Anüs, makat

    Hemşîreyê got: 'Germahiya pitikê ji qûnê tê pîvan, netirse.'

    Hemşire, 'Bebeğin ateşi makattan ölçülür, korkma' dedi.

  3. 3

    Delik

    Çavên min baş nabînin, keça min; ta di qûna derziyê re derbas bike.

    Gözlerim iyi görmüyor kızım; ipliği iğnenin deliğinden geçir.

  4. 4

    Hayvan ini, oyuk:

    EşanlamlıHevwateqorikzotikpindqulkûn

    Hat, ser kuna marî sekinî

    Geldi, yılanın deliğinin başında durdu

    Me dît ku mar ket qûna bin kevir.

    Yılanın taşın altındaki ine girdiğini gördük.