qûn
قوونKökenKokkrş. Far. kūn
- 1
Kıç, popo, kalça, kaba et: zarû dan ser qûnê (çocuğu oturtmak)
Qûna wî ranebû ji wan ciyan û wan erdan da ku vegere ser karê xwe.
O yerlerden kıçı kalkmak bilmedi ki işinin başına dönsün.
- 2
Anüs, makat
Hemşîreyê got: 'Germahiya pitikê ji qûnê tê pîvan, netirse.'
Hemşire, 'Bebeğin ateşi makattan ölçülür, korkma' dedi.
- 3
Delik
Çavên min baş nabînin, keça min; ta di qûna derziyê re derbas bike.
Gözlerim iyi görmüyor kızım; ipliği iğnenin deliğinden geçir.
- 4