qûrîn

قوورین

f. gçsz. & diş.(-qûr-)ayrıcaherwiha: qorîn

KökenKokyansımadengdayî

1
Haykırmak, acı acı bağırmak, feryat etmek, ulumak
Gur bi şev li çiyê diqûrin, kûçikên gund jî direwin.
Kurtlar gece dağda uluyor, köyün köpekleri de havlıyor.
2
(isim olarak, -ê) Feryat figan, acı çığlık: qûrîn û gazî (bağırış çağırış, feryat figan)
EşanlamlıHevwatekûrîn qîrîn qîrandin qûlandin
Ji kela şewitî qûrîn û gaziyeke dilsoz ber bi asîman ve diçû.
Yanan kaleden yürek yakan bir feryat figan göğe doğru yükseliyordu.