qabil
قابلKökenKok< Ar. qābil
- 1
Kabiliyetli, yetenekli, liyakatli, layık
Mamoste got: 'Kurê we pir qabil e, divê bixwîne.'
Öğretmen, 'Oğlunuz çok yetenekli, mutlaka okumalı' dedi.
- 2
Mümkün, olası.
Ne qabil e ku mirov bê ked û xebat bigihêje serkeftineke mayinde.
İnsanın emek ve çaba olmadan kalıcı bir başarıya ulaşması mümkün değildir.