qebûl

قەبوول

diş.(-ê)ayrıcaherwiha: qebel

KökenKok< Ar. qabūl

Kabul, benimseme, rıza: qebûl bûn (kabul olmak, makbul olmak)
EşanlamlıHevwatepejirandin
Diya min qebûl nake
Annem kabul etmiyor;
Tu xebata min qebûl dikî?
Çalışmamı onaylıyor musun?

Bkz.Binêre

ÖrneklerMînak

Wan mêvanên ji rêyên dûr hatî pir rind qebûl kirin.

Onlar uzak yollardan gelen misafirleri çok güzel ağırladılar.