qenaet
قەناعەتKökenKok< Ar. qanāʿa
- 1
Kanaat, yetinme, elindekine razı olma: bi tiştekî qenaet kirin (bir şeyle kanaat etmek/yetinmek)
Melayî sê pîst girtine, dîsanî bi wan qenaet nake û zêdetir dixwaze.
Molla üç tulum kapmış, yine de onlarla yetinmiyor ve daha fazlasını istiyor.
- 2
Kanaat, kesin inanç, görüş.
Piştî van hemû salan qenaetek li cem min çêbûye: mirov bi pereyan nabe mirov.
Bunca yıldan sonra bende bir kanaat oluştu: insan parayla insan olmaz.