qermiçîn

قەرمچین

f. gçsz.(-qermiç-)ayrıcaherwiha: qurmiçîn, qerçimîn

KökenKokyapım: qermiç- + -în

1
Kırışmak, buruşmak
Medê wî qermiçî dema ku xebera neheqiyê bihîst.
Haksızlık haberini duyduğunda yüzü ekşidi, keyfi kaçtı.
2
Solmak, pörsmek.
Min du rojan av neda gulan, pelên wan qermiçîn.
İki gün çiçekleri sulamadım, yaprakları pörsüdü.

EşanlamlıHevwateçilmisîn