qurban
قوربانKökenKok< Ar. qurbān
- 1
Kurban, adak: qurban bûn (kurban olmak) (Bkz.Binêre qurbanbûn); qurban kirin (kurban etmek)
Ez qurbana we
Kurbanınız olayım; sevgi ve hürmet hitabı
Dema bavê min ji nexweşxaneyê hat malê, diya min berxek qurban kir û goşt li cîranan belav kir.
Babam hastaneden eve dönünce annem bir kuzu kurban edip etini komşulara dağıttı.
- 2
Canım, azizim, kurban olduğum.
Qurba, ez tera divêm dara mebir da ku sîbera wê winda nebe.
Kurban olduğum, sana ağacı kesme diyorum ki gölgesi kaybolmasın.