qurtal

قورتال

sf.

KökenKokkrş. Tü. kurtulmak

Kurtulmuş, selamete ermiş, azat.

EşanlamlıHevwateazad rizgar

Bkz.Binêre

qurtalbûn qurtalkirin

ÖrneklerMînak

Ew rêwiyê westiyayî ji nav lepên gurên çiyê qurtal bû.

O yorgun yolcu dağ kurtlarının pençesinden kurtulmuş oldu.