rûreşîڕوورەشیdiş.Dişil adNavdêra mê(-yê)KökenKokyapım: rûreş + -îYüz karalığı, utanç, rezalet, ayıp.ÖrneklerMînakDitirsiyan ku xelk seba wê rûreşiyê kar û îş nedine wan di gund de.Köyde o yüz karalığından dolayı kimsenin kendilerine iş vermemesinden korkuyorlardı.