rabûn

1. 1

   Ayağa kalkmak, dikilmek: rabûn ser pêyan / rabûn ser xwe (ayağa kalkmak)

   Dema mamoste ket polê, hemû xwendekar rabûn ser xwe.

   Öğretmen sınıfa girince bütün öğrenciler ayağa kalktı.

2. 2

   Uyanmak, yataktan kalkmak: ji xew rabûn (uykudan uyanmak)

   Em ser sibê rabûn û bi karwanê mezin re ketin rêya zozanan.

   Sabah erkenden kalktık ve büyük kervanla yaylaların yoluna koyulduk.

3. 3

   Yola çıkmak, hareket etmek

   Koçer biharê ji deştê radibin û diçin zozanan.

   Göçerler baharda ovadan göçüp yaylaya çıkar.

4. 4

   Girişmek, başlamak, kalkışmak

   Hevalê min rabû, bêyî ku ji jina xwe bipirse, erebe firot.

   Arkadaşım kalkıp karısına sormadan arabayı sattı.

5. 5

   (hamur) kabarmak; - rabûn û rûniştin davranış, yaşayış, âdâb.

   Hevîr hê ranebûye, nîv saetê din bisekine.

   Hamur daha kabarmadı, yarım saat daha bekle.

ÖrneklerMînak