Ferheng

rahiştin

ڕاهشتن
f. gçl.Geçişli fiilLêkera gerguhêz(ra-hêj-)
KökenKokyapım: ra- + hiştin
  1. 1

    Almak, eline almak, kaldırmak, kapmak:

    Beyrîm û qîza şêxê Ereban rahiştin laşê ebd

    Beyrim ile Arap şeyhinin kızı kölenin naaşını kaldırdılar;

    Tuê rahêjî wî teyrî, bibî

    O kuşu yakalayacaksın ve götüreceksin;

    Hat û li ser textê xwe rûnişt û rahişte tembûra xwe ya xemilandî.

    Gelip tahtına oturdu ve süslü tamburunu eline aldı.

  2. 2

    Saldırmak, üzerine atılmak, hamle etmek:

    EşanlamlıHevwaterahêlan

    Gurêd birçî... radihiştne ser pêz

    Aç kurtlar... koyunların üzerine atılıyorlardı;

    Wana rahişte ser duşmin

    Düşmanın üzerine çullandılar

    Pisîkê bi carekê rahişte ser mişk û ew girt.

    Kedi birden farenin üstüne atıldı ve onu yakaladı.