Ferheng

rehin

ڕەهن
KökenKok< Ar. rahn
  1. Rehin, rehin bırakılan şey; ipotek, teminat; bahis, iddia.

EşanlamlıHevwategiraw

ÖrneklerMînak

Bazirgan seeta xwe ya zêrîn wekî rehin li cem saraf hişt da ku dirav peyda bike.

Tüccar para bulabilmek için altın saatini sarrafta rehin bıraktı.

Zêrên xwe wek rehen danîn da ku deynê xwe bide.

Borcunu ödemek için altınlarını rehin bıraktı.