rihet

ڕحەت

sf.

KökenKok< Ar. rāḥa

1
Huzurlu, sakin, rahat; -xwe rihet kirin dinlenmek, istirahat etmek
Ez rihet im gava dengê stranên şêrîn ên dayika xwe dibihîzim.
Annemin tatlı türkülerinin sesini işittiğim vakit rahatım ve huzurluyum.
2
kolay, zahmetsiz
Xem neke, ev kar rihet e; em ê heta nîvro biqedînin.
Merak etme, bu iş kolay; öğlene kadar bitiririz.
3
er. huzur, sükûn.
Bi xwedê, ji destê dengê cîranên jorîn rihet nemaye.
Vallahi, üst kattaki komşuların gürültüsünden huzur kalmadı.