rût
ڕووتKökenKokkrş. Sor. rût
- 1
- 2
züğürt, meteliksiz, yoksul, beş parasız:
Ez ê rûs im
Meteliğim yok;
Babê keçê nadit ku Polo rûs e û xwediyê zêr û zîvê nîne.
Polo züğürt olduğu, altın ve gümüş sahibi olmadığı için kızın babası onu vermiyor.
- 3
çıplak (yapraksız ağaç); kıraç, verimsiz (arazi): kevirêd rûte-tazî çıplak kayalar
Çiyayên wî alî hemû rût in, ne darek li ser heye ne jî giyayek.
O yandaki dağların hepsi çıplak, üzerlerinde ne bir ağaç var ne bir ot.
- 4
dazlak, saçsız.
Apê min serê xwe rût kiriye, dibêje wiha rehettir e.
Amcam kafasını kazıtmış, böyle daha rahat diyor.
Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv
rût kirin soymak; tüyünü yolmak.