ser

1. 1

   Baş, kafa (EşanlamlıHevwate: kelle II); -serê yekî hatin başına gelmek: -ser li erdê başı yerde, alçakgönüllü; -bi ser û berê xwe ve bütünüyle, baştan ayağa

   Ez bi serê te kim

   Başına yemin ederim;

   Wekî tiştek bê serê wî

   Başına bir hâl gelirse;

   Serê min dêşe ji ber westandina xebata giran a tevahiya rojê.

   Bütün günün ağır çalışma yorgunluğundan başım ağrıyor.

2. 2

   uç, tepe, nokta

   Xaniyê me li serê girê ye, ji wir hemû deşt xuya dike.

   Evimiz tepenin başında, oradan bütün ova görünüyor.

3. 3

   başlangıç, baş: serê havînê yazın başı

   Serê biharê em ê pez bibin zozanan.

   Baharın başında davarları yaylaya götüreceğiz.

4. 4

   son, nihayet.

   Me xaniyê xwe di du salan de anî serî, niha tenê boyax maye.

   Evimizi iki yılda bitirdik, şimdi yalnızca boyası kaldı.

Bkz.Binêre

1. 1

   Üstünde, üzerinde

   Vê kitêbê deyne ser masê da ku hemû xwendekar karibin bixwînin.

   Bu kitabı masanın üzerine koy ki bütün talebeler okuyabilsin.

2. 2

   birleşik edatlar: -bi ser... de üzerine (hareketle); -bi ser... re üzerinden (geçerek); -bi ser ve çûn (zaman) geçmek: dema çend sal bi ser ve çûn birkaç yıl geçince; -di ser... re üzerinden, yukarısından; -ji ser üzerinden, üstünden; -li ser a) hakkında, dair; b) üzerinde; c) sonucunda.

   Du sal bi ser zewaca me ve çûn, lê hê jî mîna roja pêşîn e.

   Evliliğimizin üzerinden iki yıl geçti ama hâlâ ilk gün gibi.