sofî
سۆفیKökenKok< Ar. ṣūfī
- 1
Sofi, mutasavvıf; zahit, dindar kimse:
Sofîk hebû
Bir sofi vardı;
Sofiyê dilpak di quncikê tekyeyê de bi zikr û dua şevên xwe dibuhirandin.
Temiz yürekli sofi tekkenin köşesinde zikir ve duayla gecelerini geçirirdi.
- 2
tarikat müridi.
Bapîrê min di ciwaniya xwe de bûbû sofiyê şêxekî, her sal diçû serdana wî.
Dedem gençliğinde bir şeyhin müridi olmuştu, her yıl onu ziyarete giderdi.
EşanlamlıHevwatemirîd