stûn
ستوونKökenKokkrş. Far. sotūn, Pehl. stūn, Av. stūna-
Sütun, direk, kolon; kutup direği, seren.
ÖrneklerMînak
Stûneke pêşyê ye / stûna pêşîn zîvî ye di qesra mîrê Cizîrê de.
Cizre mirinin sarayında ön sütundur / ilk sütun gümüştendir.
Dîwarên qesrê bi rêza stûnên mermerî yên qerase hatibûn ragirtin.
Sarayın duvarları devasa mermer sütunlar dizisiyle ayakta tutulmuştu.