sûr
سوورKökenKok< Ar. sūr
- 1
Kale suru, sur, hisar duvarı, burç
Dengek ji serê sûrehê seh kir, got, 'bigire û nehêle derbas bibe!'
Surun tepesinden bir ses duydu, 'yakala ve geçmesine izin verme!' dedi.
- 2
çit, parmaklık.
Li dora baxçe sûreke darîn heye, lê bizin dîsa jî jê bazdidin.
Bahçenin çevresinde tahta bir çit var ama keçiler yine de üstünden atlıyor.
EşanlamlıHevwatebeden I