tawanbar

تاوانبار

sf. & er. & diş.(-î / -ê)

KökenKokyapım: tawan + -bar

1
Suçlu
Dadgehê ew tawanbar dît.
Mahkeme onu suçlu buldu.
2
sanık.
Tawanbar bi parêzerê xwe re ket salona dadgehê.
Sanık avukatıyla birlikte mahkeme salonuna girdi.

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

tawanbar kirin suçlamak.