tayfe
تایفەKökenKok< Ar. ṭāʾifa
- 1
Oymak, küçük aşiret, kabile kolu
Em û mala xalê min ji heman tayfeyê ne.
Biz ve dayımgiller aynı oymaktanız.
- 2
zümre, taife, grup
Ew mirovek ji tayfeya xwendiyan bû û tim qedrê pirtûkan digirt.
O okumuşlar zümresinden bir insandı ve her zaman kitapların kadrini bilirdi.
- 3
aşiret içi tali zümreler.
Eşîra me ji sê tayfeyan pêk tê; em ji ya herî biçûk in.
Aşiretimiz üç koldan oluşur; biz en küçüğündeniz.
EşanlamlıHevwateqebîle