te
تەKökenKokkrş. Far. to, Pehl. tō
Sen (tu zamirinin bükümlü hâli: min, te, wî/wê, me, we, wan) ve senin (iyelik):
- 1
sen
Te ez dîtim
Sen beni gördün;
Ez te dibînim li ser wî çiyayê bilind ê berfîn.
Seni o karlı yüksek dağın üzerinde görüyorum.
- 2
senin: hevala te (senin arkadaşın).
Ev kitêba te ye? Min li ser maseyê dît.
Bu senin kitabın mı? Masanın üstünde buldum.