tefandin
تەفاندنKökenKok< Ar. ṭafiʾa
- 1
Söndürmek (ateş, lamba vb.)
Berî ku tu razêyî, çirayê bitefîne.
Yatmadan önce lambayı söndür.
- 2
mahvetmek, yok etmek, kırıp geçirmek:
Evî zalimî mêrg û çîman, bax û baxçê me tefand û xirab kir
Bu zalim çayırlarımızı, bağ ve bahçelerimizi mahvetti.
Baraneke xurt zeviyên gundiyan ên genim tev tefandin.
Şiddetli bir yağmur köylülerin buğday tarlalarını tamamen mahvetti.