teqandin

تەقاندن

f. gçl.(-teqîn-)

KökenKokyapım: teq- + -andin

1
Patlatmak, çatlatmak, yarmak: tiving teqandin (tüfek ateşlemek / patlatmak), guhê yekî teqandin (kulağını patlatmak)
Şivan li hember gurê çolê tifinga xwe teqand û deng veda.
Çoban yaban kurduna karşı tüfeğini patlattı ve ses yankılandı.
2
argo indirmek, vurmak:
şeqamek li rûyê wî teqand
yüzüne bir şamar aşketti.