tewekel

1. Havai, sorumsuz, başına buyruk, derbeder, uçarı, hoppaca; pervasız:

   tu teze bûyî padşa... gerek gilî aqil bikî, ne ku tewekel bî

   yeni padişah oldun, akıllıca konuşmalı, havai olmamalısın;

   mêvanekî usa tewekel nîne

   öyle havai bir misafir değildir.

ÖrneklerMînak