tif

تف

diş.(-ê)ayrıcaherwiha: tû, tûk

KökenKokkrş. Far. tuf

EşanlamlıHevwateavdev

Deyimler ve öbeklerBiwêj û komepeyv

tif kirin tükürmek; [mec.] hor görmek, tenezzül etmemek (Bkz.Binêre tifkirin).

Şivan berî ku dest bi kar bike, tifek li destên xwe kir.

Çoban işe başlamadan önce avuçlarına tükürdü.

Hevraz tû dikim simêl e, berjêr tû dikim rih e, ez di navberê de mam.

Yukarı tükürsem bıyık, aşağı tükürsem sakal; iki arada bir derede kaldım.

Wî bi tûka devê xwe agirê şewata dil hênik dikir.

Ağzının tükürüğüyle yüreğinin yangınını serinletmeye çalışıyordu.