tima
تماعKökenKok< Ar. ṭamaʿ
- 1
Açgözlü, tamahkâr, haris, cimri
Mirovê tima ji ber hezkirina zêr û samanê dinê tu carî têr nabe.
Açgözlü ve tamahkâr insan dünya malı ve altın hırsından asla doymaz.
- 2
diş.Dişil adNavdêra mê açgözlülük, tamah, harislik.
Timaya wî ew xist belayê: hemû pereyê xwe da bazirganekî xapînok.
Açgözlülüğü onun başını belaya soktu: bütün parasını dolandırıcı bir tüccara kaptırdı.